Lokalny interwencjonizm samorządowy, czyli kształtowanie gminnego rozwoju gospodarczego

Abstract

Lokalny interwencjonizm samorz¹dowy, czyli kszta³towanie gminnego rozwoju gospodarczegoPrzypisanie władzom lokalnym działan ´w sferze gospodarczej rodzi zaskakuja˛ca˛ analogie ˛do stanowia˛cej domene ˛pan ´stwa kategorii interwencjonizmu, kto ´ra odnosi sie ˛ do czynnego oddziaływania na gospodarke ˛narodowa˛.Albowiem wraz z rozwojem proceso ´w decentralizacji władzy i zaste ˛powania rozwoju sektorowego nowa˛logika˛ rozwoju terytorialnego, samorza˛d terytorialny stał sie ˛nowym podmiotem ingerencji w procesy rynkowe, a takz ˙e ich aktywnym uczestnikiem.Decentralizacja władzy musi byc ´wie ˛c traktowana ro ´wniez ˙jako decentralizacja interwencjonizmu.Podstawowa˛przyczyna˛obaw, jakie moga˛sie ˛pojawic ´przed zaakceptowaniem systemu gospodarczych oddziaływan ´władz na poziomie lokalnym, jest zdecydowanie negatywny bilans dos ´wiadczen ´minionego ustroju społeczno-gospodarczego. Obawy te sa˛jednak w przewaz ˙aja˛cej cze ˛s ´ci bezpodstawne, poniewaz ˙interwencjonizm lokalny nie polega na re ˛cznym sterowaniu działalnos ´cia˛podmioto ´w gospodarczych.Bazuja˛c na licznych publikacjach pos ´wie ˛conych tematyce samorza˛dowej, wyro ´z ˙nic ´moz ˙na trzy gło ´wne płaszczyzny rozwoju lokalnego.Nalez ˙a˛do nich: płaszczyzna społeczno-kulturalna (zwana ro ´wniez ˙społeczna˛lub osadnicza˛), płaszczyzna ekologiczna oraz płaszczyzna gospodarcza 1 .Rozwo ´j lokalny w płaszczyz ´nie społeczno-kulturalnej odbywa sie ˛przez poprawe ˛warunko ´w i zakresu opieki zdrowotnej, os ´wiaty, nauki, kultury, bezpieczen ´stwa i porza˛dku publicznego, mieszkalnictwa oraz przez osia˛ganie akceptowanego poziomu opieki społecznej 2 .Rozwo ´j lokalny w obszarze 3 ekologii nalez ˙y traktowac ´jako 1 D. S ´niegowska, "Samorza˛d terytorialny a rozwo ´j gospodarki lokalnej" (w:) Gospodarka lokalna w warunkach samorza˛dnos ´ci, Zeszyty Naukowe AE w Poznaniu, nr 205, Poznan ´1992, s. 87 i 88.2 Rozwo ´j społeczno-kulturalny nie moz ˙e byc ´utoz ˙samiany z bezwzgle ˛dnym rozwojem wszystkich jego składniko ´w.Niekto ´re spos ´ro ´d nich nie sa˛jego stymulatorami.Wydaje sie ˛, iz ˙gło ´wnym wyja˛tkiem jest włas ´nie opieka społeczna, kto ´ra ma charakter zmiennej w czasie nominanty.Maksymalizacja opieki społecznej ma charakter demotywuja˛cy, hamuje elementarne przejawy kreatywnos ´ci i rodzi postawy roszczeniowe.Włas ´ciwe jest wie ˛c da˛z ˙enie do takiego jej poziomu i struktury, kto ´re zapewnia˛powszechnie akceptowalne minimum warunko ´w z ˙ycia przy jednoczesnym zachowaniu poz ˙a˛danych postaw społecznych.Warto ro ´wniez ˙zaznaczyc ´, iz ˙owo minimum zmienia swoja˛faktyczna˛tres ´c ´wraz z poste ˛puja˛cym rozwojem gospodarczym i cywilizacyjnym pan ´stwa.3 Uz ˙ywane w niniejszej pracy wyraz ˙enia: sfera, obszar, wymiar, składnik rozwoju lokalnego pełnia˛wyła˛cznie funkcje ˛synonimo ´w poje ˛cia płaszczyzny rozwoju lokalnego.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 26 citations exist upstream.