O nowych miarach zaawansowania procesu starzenia się ludności

Abstract

WSTĘP Konsekwencje starzenia sie ludności są szeroko dyskutowane przez demografow, ekonomistow czy politykow spolecznych. Dyskusje te, miedzy innymi, dotyczą zasad funkcjonowania i finansowania programow rządowych związanych z osobami starszymi (np. systemu emerytalnego czy opieki nad osobami starszymi). W krajach wysoko rozwinietych na skutek systematycznego spadku umieralności w starszych grupach wieku najszybciej rosnącą liczebnie grupą są osoby starsze, a wśrod nich osoby sedziwe (tj. w wieku 80 lat lub wiecej), powodując zwiekszenie presji na wydatki publiczne. Z tego wzgledu niezwykle wazną kwestią wydaje sie byc pomiar tego procesu. W dotychczasowych analizach i projekcjach opierano sie na ustalonym progu starości, zupelnie ignorując fakt, ze znacząco zmieniają sie warunki umieralności ludzi. Do pomiaru zaawansowania procesu starzenia sie ludności wykorzystywanych jest wiele miernikow. Najbardziej popularne są miary tradycyjne oparte na ustalonym progu starości wyznaczanym wiekiem chronologicznym (kalendarzowym). Bazują one na charakterystykach rozkladu populacji wedlug wieku, odzwierciedlają strukture wieku ludności i przedstawiają proporcje miedzy podstawowymi 1 grupami wieku ludności. Z kolei rzadziej stosowane i stosunkowo nowe są tzw. miary alternatywne uwzgledniające zmieniające sie warunki umieralności i odwolujące sie do czasu pozostalego do przezycia. Inaczej mowiąc, uwzgledniają one poprawe stanu zdrowia populacji i wzrost oczekiwanego trwania zycia osoby, ktora dozyla określonego wieku. W związku z tym wydają sie one byc bardziej odpowiednie do opisu starzenia sie ludności i oceny stopnia jego zaawansowania.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 42 citations exist upstream.

Papers that cite the same references — the relational fallback while embeddings are still backfilling.