Niezrealizowana rewitalizacja jako niedoskonała gentryfikacja. Analiza procesu ożywiania poznańskiej Śródki

Abstract

Przedmiotem artykułu jest zagadnienie rewitalizacji zdegradowanego fragmentu centrum miasta. Tekst stanowi rekapitulację społecznego i przestrzennego eksperymentu, którym był pilotażowy proces rewitalizacji wdrożony w 2005 r. na terenie poznańskiej Śródki. Istotą zamysłu animatorów procesu była odbudowa przeprawy przez odnogę rzeki Warty, co miało stanowić asumpt do zmian komunikacji i w rezultacie wzmocnić potencjał turystyczny i społeczno-ekonomiczny wschodniej części Poznania. Teoretyczną podstawę analizy stanowiły opracowania Andreasa Billerta – niemieckiego badacza i praktyka rewitalizacji specjalizującego się w procesach odnowy miast wschodnich Niemiec. Tekst stanowi rekonstrukcję głównych tez socjologicznej części publikacji monograficznej będącej formą oceny efektywności rewitalizacji w konkretnych poznańskich warunkach (por. „Oceny rewitalizacji. Studium zmian na poznańskiej Śródce”). Bazę empiryczną stanowiły badania socjologiczne (sondaż i wywiady pogłębione) zrealizowane w 2010 r. na próbie mieszkańców rewitalizowanego obszaru miasta. Zaproponowane wnioski są próbą wskazania, jakie bariery napotyka proces i jakie były zdaniem autora nieprzewidziane skutki podjętych działań.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 9 citations exist upstream.