Menores que migran solos y sistemas de protección a la infancia

Abstract

Espainian 'lagundu gabeko adingabe atzerritarrak' izenaz ezagun egin diren nerabeek Europan berauen kasa eta legez kanpoko migrazio-prozesuak bizi dituzte.Izaera bikoitzeko egoera bizi dute, batetik, adingabeko pertsonak dira (babestu beharrekoak), eta, bestetik, atzerritarrak dira (kontrolatu eta legez kanpoko egoeragatik bidali beharrekoak).Haurtzaroaren babeserako nazioarteko legeriaren arabera, Estatuak bete behar du tutoretza, izan ere, babesgabeko egoera juridikoan baitira.Hori dela-eta, nerabe horietatik ia gehienak adingabekoentzako babes-erakunde publikoek hartzen dituzte.Aragoiko erakundeetan hartutako adingabeken inguruko azterlan honen oinarri hartu dituzte elkarrizketak, estatistika-datuen tratamendua eta gure praktika profesionalean egindako behaketa.Emaitzek erakusten dutenez, autonomia erkidegoek eskuduntza esplizitu eta inplizituak jaso dituzte espainiar migrazio-politikan: esplizituki, eskatzen zaie adingabeko horiei babesa ematea, eta inplizituki esaten zaie betetzen duten babes horrek 'dei-efektua' eragiten duela.Hitz-gakoak: Adingabekoak, legez kanpoko migrazioa, transnazionalismoa, haurtzaroaren babesa, migrazioen kontrola.Los conocidos en España como 'menores extranjeros no acompañados' son los adolescentes que están migrando solos e irregularmente a Europa.Jóvenes que viven una doble condición de menores (a quienes hay que proteger) y extranjeros (a quienes hay que controlar y, en su condición de irregulares, expulsar).La legislación internacional de protección de la infancia dispone que todo menor solo sea tutelado por el Estado, al encontrarse en situación jurídica de desamparo.De ahí que la mayoría de estos adolescentes estén acogidos por las entidades públicas de protección de menores.Esta investigación sobre menores acogidos institucionalmente en Aragón ha incluido entrevistas, tratamiento estadístico de datos y la observación durante nuestra práctica profesional.Los resultados indican que las comunidades autónomas han recibido competencias explícitas e implícitas en la política migratoria española: explícitamente se les reclama que protejan a estos menores, mientras que implícitamente se les responsabiliza de evitar el 'efecto llamada' que dicha acogida supone.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 11 citations exist upstream.

Papers that cite the same references — the relational fallback while embeddings are still backfilling.