Zagospodarowanie terenów rolniczych w przypadku braku planu miejscowego (zagadnienia wybrane)

Abstract

IWONA BOGUCKA 1Zagospodarowanie terenów rolniczych w przypadku braku planu miejscowego (zagadnienia wybrane)Przedmiotem regulacji ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, 2 zwanej dalej ustawą, są m. in.kwestie przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy (art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy).Zagospodarowanie terenów nie jest kwestią aksjologicznie neutralną i nie jest uzależnione jedynie od woli właściciela terenu, przepis art. 1 ust. 2 ustawy prawo własności wymienia jako jedną, ale bynajmniej nie wyłączną czy dominującą wartość uwzględnianą w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. 3 Zagospodarowanie przestrzeni ma swój aksjologiczny wymiar co najmniej z dwóch względów: po pierwsze przestrzeń jest dobrem limitowanym, ograniczonym, po drugie zagospodarowanie polegające na zabudowaniu terenu ma zwykle charakter względnie trwały, a przy tym wpływający na atrakcyjność i użyteczność terenów położnych w sąsiedztwie.W przypadku zagospodarowywania terenów dotychczas użytkowanych w sposób rolniczy prowadzi także do zmniejszania areału rolnego, co z punktu widzenia bezpieczeństwa żywnościowego, ma wymiar społeczny.Okoliczności te są źródłem konfliktów interesów, zarówno indywidualnych, jak i interesów indywidualnych z interesem publicznym, którego ochrona, wskazana w art. 1 ust. 2 pkt 9 ustawy pozostaje w gestii organów władzy publicznej.Rozwiązania wprowadzone przez ustawę uznaje się przy tym za oparte na zasadzie wyważania interesu ogólnopaństwowego, lokalnego i interesu jednostki, bez ustalania ich hierarchii na etapie rozwiązań ustawowych.Trzeba zastrzec, że w przypadku ograniczania wykonywania prawa własności w drodze decyzji o warunkach zabudowy, źródłem ograniczeń nie jest w istocie ta decyzja, lecz ustawa regulująca wydanie decyzji o warunkach zabudowy, co nie zmienia faktu, że stosowanie kryteriów usta-Tekst jedn.Dz.U.z 2012 r. poz.647, 3 Zgodnie z tym przepisem, w zagospodarowaniu przestrzennym uwzględnia się zwłaszcza wymagania ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury, walory architektoniczne i krajobrazowe, wymagania ochrony środowiska, w tym gospodarowania wodami i ochrony gruntów rolnych i leśnych, wymagania ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, wymagania ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia, a także potrzeby osób niepełnosprawnych, walory ekonomiczne przestrzeni, prawo własności, potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa, potrzeby interesu publicznego, potrzeby w zakresie rozwoju infrastruktury technicznej, w szczególności sieci szerokopasmowych.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 7 citations exist upstream.