Computersimulatie in wetenschap en beleid Onzekerheden in computersimulaties staan zowel in de wetenschap als in de politiek ter discussie. Zo wordt reeds sinds de introductie van computersimulatie in de wetenschap gediscussieerd over de status van simulatiewetenschap ten opzichte van experimentele en theoretische wetenschap. En in politieke kringen worden vraagtekens gezet bij het gebruik van onzekere resultaten van computersimulatie in overheidsbeleid. De praktijk van wetenschappelijke simulatie en de rol van simulatie in wetenschap en beleid geven aanleiding tot verschillende filosofische vragen. Bijvoorbeeld: welke specifieke typen van onzekerheid zijn verbonden aan wetenschappelijke simulatie? Wat zijn de verschillen en overeenkomsten tussen simulatie-onzekerheid en experimentele onzekerheid? En: wat zijn gepaste manieren om onzekerheden in wetenschappelijke simulatie te beoordelen en te communiceren in beleidsadvisering. Arthur Petersen doet voorstellen voor een typologie van onzekerheid en een methode van omgaan met onzekerheid in wetenschappelijke beleidsadvisering. Één probleem wordt door Petersen in het bijzonder belicht, namelijk de door de mens veroorzaakte klimaatverandering. Heeft de mens momenteel een aanzienlijke invloed op het klimaat? Volgens beleidsmakers hebben wetenschappers die vraag in de context van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) positief beantwoord. Hoe komen wetenschappers tot zulke conclusies en waarom vertrouwen beleidsmakers hen? De eerder opgedane filosofische inzichten over simulatie-onzekerheid worden door Petersen toegepast in een evaluatie van de omgang met klimaatmodelonzekerheid door het IPCC. De volgende twee specifieke onderzoeksvragen worden behandeld: welke specifieke typen van simulatie-onzekerheid zijn verbonden aan de toeschrijving van klimaatverandering aan menselijke invloeden? En: zijn deze onzekerheden op een gepaste manier beoordeeld en gecommuniceerd in het derde assessmentrapport van het IPCC (2001)?
Stored only when both papers are in the corpus — 111 citations exist upstream.