Vlaamse meesters. Vergi, Rose, Aiol, en anderen.

Abstract

Centraal in dit artikel staan de overeenkomsten in verstechniek, woordenschat en levendigheid tussen enkele Vlaamse epische gedichten geschreven eind dertiende, begin veertiende eeuw, zoals de Vlaamse versie van de Borchgravinne van Vergi en de Vlaamse Rose.De stilistische verwantschap tussen deze teksten wordt geplaatst tegen de Vlaamse dichtcultuur uit deze periode.Betoogd wordt dat in het toenmalige graafschap Vlaanderen een regionaal bepaalde literaire cultuur bestond, waartoe mogelijk verscheidene epische dichters hebben behoord die een sterk verwante uitdrukkingswijze kenden.Het bestaan van die Vlaamse dichtcultuur kan verklaren waarom in de Middelnederlandse letterkunde verscheidene versies van hetzelfde verhaal bestaan: vanuit een sterk literair zelfbewustzijn vervaardigden Vlaamse dichters versies van epische teksten volgens hun eigen literaire opvattingen.Vanwege hun artisticiteit en vormkunst kunnen deze Vlaamse meesters gezien worden als voorlopers van de latere dichters van de lyriek in het Gruuthuse-handschrift.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 2 citations exist upstream.

Papers that cite the same references — the relational fallback while embeddings are still backfilling.