Empereur, piété et rémission des péchés dans deux Ekphraseis byzantines. Image et rhétorique

Abstract

Απεικονίσεις βυζαντινών αυτοκρατόρων σε στιγμές προσωπικής ευλάβειας κατά τις οποίες οι ίδιοι ως θνητοί μετέχουν της δέησης προς το θείο δεν έχουν σωθεί στην μνημειακή τέχνη. Ωστόσο, έχουν αποθησαυριστεί σε δύο Εκφράσεις που μνημονεύουν τα χαμένα αυτά έργα. Η πρώτη βρίσκεται σε τέσσερα επιγράμματα του Ιωάννη Μαυρόποδος και αφορά μάλλον σε επιτύμβια παράσταση με τον Κωνσταντίνο τον Μονονομάχο δεόμενο προς το τρίμορφο της Δέησης. Η δεύτερη αφορά την παράσταση Δευτέρας Παρουσίας την οποία περιγράφει ο Νικόλαος Καλλικλής και στην οποία είχε συμπεριληφθεί η μορφή του αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ Κομνηνού. Ειδικότερα, διερευνώνται οι συνθήκες κάτω από τις οποίες μπορούν δύο αυτοκράτορες να απεικονιστούν σε τέτοια εικαστικά περιβάλλοντα. Η αναφορά σε σωζόμενες μικρογραφικές απεικονίσεις άλλων μορφών ως συγκριτικό υλικό παρέχει το πλαίσιο και δίνει το καλλιτεχνικό μέτρο της πιθανής μορφής που θα είχαν οι απεικονίσεις αυτές.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 38 citations exist upstream.