Faaliyet Kaldıraç Derecesinin Satış Gelirleri Üzerindeki Etkisi: Havayolu Şirketlerinde Bir Uygulama

Abstract

Sivil havacılık sektörü, hızla büyüyen dinamik bir sektördür. Yolcu sayısındaki artış, yeni uçuş noktaları ve düşük fiyatlı uçak biletleri sektörün büyümesinde etkili olmaktadır. Ancak sivil havacılık sektörü yüksek bütçeli yatırımlar gerektirmektedir. Personel ve yakıt maliyetlerinin yüksek oluşu sektördeki rekabet düzeyini düşürmektedir. Havayolu şirketleri uçuş başına sabit maliyetleri karşıladıktan sonraki satılan her bilet, şirketin marjinal kârını artırmaktadır. Bu nedenle yüksek tutarlarda sabit maliyet ile faaliyet gösteren havayolu şirketlerinin faaliyet kaldıracı ile satış gelirleri arasındaki ilişkinin incelenmesinin literatüre katkı sağlaması beklenmektedir. Çalışmanın uygulamasında satış geliri, faaliyet kaldıraç derecesi, finansal kiralama giderleri, aktif kârlılık oranı ve özsermaye kârlılık oranı değişkenlerinden oluşan bir model geliştirilmiştir. Dünyanın her kıtasından en az bir şirket olmak üzere 20 havayolu şirketinin verileri kullanılmıştır. Veri seti 2010-2016 dönemini kapsamaktadır. Panel veri yöntemiyle analiz yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre faaliyet kaldıraç derecesi ile satış gelirleri arasında pozitif yönde bir korelasyon tespit edilmiştir. Uçaktaki yolcu sayısı arttıkça, kaldıraç etkisiyle daha fazla satış geliri elde edilmektedir. Doluluk oranının artması şirketlerin performansını da olumlu yönde etkilemiştir. Finansal kiralama giderleri ile satış gelirleri arasında pozitif yönlü bir ilişki vardır. Satış gelirleri ile aktif kârlılık oranı arasında da pozitif yönlü bir ilişki tespit edilmiştir. Analizde Özsermaye kârlılık oranı anlamsız çıkmıştır. Uygulama kapsamındaki havayolu şirketlerinin negatif Özkaynaklara sahip olmasının oranın anlamsız çıkmasını etkileyebileceği düşünülmektedir.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 8 citations exist upstream.

Papers that cite the same references — the relational fallback while embeddings are still backfilling.