Real and quasi heortonyms as intercultural contextualized and conceptualized names

Abstract

Artykuł przedstawia onomastyczno-kognitywne studium heortonimów (nazw świąt) jakospecyficznych jednostek chrematonimicznych, które funkcjonując na zasadzie ideonimówidentyfikujących inicjatywy socjo-kulturowe, przenoszą kontekstualne i konceptualnetreści odnoszone do obiektu nominacji, tj. kodowany przez nie przekaz semantyczny.Proponowane jest ujęcie klasyfikujące heortonimy jako nazwy cyklicznych lub rzadziejokazjonalnych wydarzeń, które upamiętniają lub zwracają uwagę na kontekstualizowanąideę z kręgu kultury niematerialnej. Są to monorematyczne bądź, częściej, polirematycznepropria, służące do konceptualizacji świąt motywowanych religijnie oraz podobnie kwalifikowanychdedykacji dni w kalendarzu, inspirowanych kulturą świecką lub parareligijną.Stąd wyodrębnienie „heortonimii właściwej”, wchodzącej w zakres onimi religijnej oraz„quasi-heortonimii”, której obiekty funkcjonują w komunikacji na zasadzie asocjatywnegoprzywołania wzorowanego na formule religijnej i modelu kampanii społecznych. Analizaobydwu typów heortonimicznych ma charakter interkulturowy, przy założeniu, że zarównoheortonimy właściwe, jak i quasi-heortonimy należą jednocześnie do wielu kulturi mają potencjał przenikania do nowych kręgów kulturowych, stanowiąc, w zależnościod kontekstu, element dyskursu religijnego, ideologicznego, społecznego, ale także komercyjnegooraz kreatywno-medialnego. Wysunięte wnioski oparte są na badaniu głównieangielsko- i polskojęzycznego korpusu, pochodzącego z danych rejestrowanych w kalendarzachreligijnych oraz świeckich kultury globalnej, w przeważającej części związanejz cywilizacją zachodnią. Studium ma też wartość dodaną w postaci opinii onomastyczno--terminologicznej dotyczącej definicji i zakresu heortonimii oraz zestawienia heortonimiiwłaściwej i quasi-heortonimii z podobnie funkcjonującymi strukturami chrematonimiiideacyjnej oraz chrononimii.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 3 citations exist upstream.

Papers that cite the same references — the relational fallback while embeddings are still backfilling.