Özengen Müzik Eğitimi Kurumlarında Keman Derslerini Yürüten Öğretmenlerin Karşılaştığı Problemler

Abstract

Özengen müzik eğitimi, genel müzik eğitimini destekleyici ve mesleki müzik eğitimine hazırlayıcı rolü ile müzik eğitiminin önemli bir alt boyutudur. Son yıllarda özengen müzik eğitimi alanında yapılan çalışmaların, bu hedefe yönelik müzik eğitimi veren kurumlarda yoğunlaştığı dikkat çekmektedir. Özengen müzik eğitimi kurumlarında müzik eğitiminin diğer alanlarına kıyasla çalgı eğitimi alanının ön plana çıktığı görülmektedir. Bu araştırmada da Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı özengen müzik eğitimi kurumlarında keman derslerini yürüten öğretmenlerin öğrenci, öğrenci velisi ve kurum kaynaklı karşılaştığı problemleri tespit etmek ve elde edilen bulgulara göre çözüm önerileri sunmak amaçlanmıştır. Nitel veri toplama yöntemi işe koşulan bu araştırmada verilerin toplanabilmesi için, nitel araştırmalarda sıklıkla kullanılan “gözlem”, “görüşme” ve “doküman incelemesi” tekniklerinden görüşme tekniği kullanılmış, görüşme formu yoluyla Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı özengen müzik eğitimi kurumlarında keman derslerini yürüten 25 öğretmenden görüş alma yoluna gidilmiş ve alınan cevaplara betimsel analiz uygulanmıştır. Elde edilen bulgulara göre; özengen müzik eğitimi kurumlarında keman derslerini yürüten öğretmenlerin büyük bir kısmının çalışma koşullarından memnun olmadığı ve öğrencilerin bireysel çalgı çalışmalarını yetersiz bulduğu, özengen müzik eğitimi kurumlarının büyük bir kısmında keman eğitimini destekleyici derslerin verilmediği, öğrenci-lerin birlikte düzenli olarak çalgı çalabileceği bir toplu ders olmadığı ve kurumun öğrencileri kent içerisindeki sanatsal faaliyetlere yönlendirmediği sonuçlarına ulaşılmıştır. Bu sonuçlara göre; özengen müzik eğitimi kurumlarında bireysel yapılan keman dersine ek olarak işitme, solfej ve orkestra derslerinin verilmesi ve bu kurumların kent içerisindeki sanatsal faaliyetleri takip ederek öğrencilerini yönlendirmesi, öğretmenlerin dinlenme, beslenme gibi temel ihtiyaçlarının göz önünde bulundurulması, bu kurumlardaki ders programlarının yoğunluğunun azaltılması, bir gün içerisinde art arda 8 saatten fazla ders yapılmaması, ders sürelerinin maksimum 40 veya 45 dk. olması ve öğretmen-lerin verimliliğinin düşmemesi adına dersler arasında mutlaka boşlukların olması önerilmektedir.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 8 citations exist upstream.

Papers that cite the same references — the relational fallback while embeddings are still backfilling.