A Woman Composer Portrayal in the 19th Century: Fanny Mendelssohn Hensel

Abstract

Bu çalışmanın içeriği 19. yüzyılda kadın bestecilerin yeri ve önemini takiben, bu yüzyılın öne çıkan Alman kadın bestecilerinden Fanny (Mendelssohn Bartholdy) Hensel’in (1805-1847) yaşamı ve yaratıcılığını ele alınmaktadır. Çağlar boyu kendisine yüklenen toplumsal rol, inanç ve misyonlar nedeniyle arka planda kalmaya hatta kimi zaman yok olmaya mahkûm edilmiş kadın, bilim ve felsefe alanlarında olduğu gibi, sanatta da türlü mücadeleler vermiştir. Başlangıçta eğitimden yoksun bırakılan kadın, zamanla kazandığı haklar doğrultusunda eğitim olanağını elde ettikten sonra, bestecilik sanatında da kayda değer ilerlemeler göstermiştir. 19. yüzyılda kadınların besteci olarak erkeklerle eşit olmadıkları ve onların bu konuda doğuştan gelen eksiklikleri olduğu görüşü hakimdi. Bazı uzmanlar, kadın bestecilerin cinsiyetleri nedeniyle eksikliklerine yönelik teorileri iddia ederek tarih sahnesindeki bu sosyal mite sözde bilim adına destek vermekteydiler. 1880’lerden itibaren, bestecilik programında kısıtlı da olsa kadınlara da yer verilmeye başlanması kadın bestecilerin sayısında bir artışla sonuçlanmıştır. Böylelikle tarihte ilk olarak bazı kadın besteciler, erkeklerin egemen olduğu müzik sanatı alanına girmeye başladı. 19. yüzyılın en üretken kadın sanatçılarından biri olan Fanny Mendelssohn Hensel yaylı çalgılar dörtlüsü yazan ilk kadın bestecilerdendi. Sanatçı, Bach, Beethoven ve kardeşi Felix Mendelssohn’un müziğinin bir ömür boyu savunucusu oldu. Fanny, Berlin'deki evinde düzenlediği konser dizilerinde özel dinleyicilerin gözünü kamaştıran, ender bir yetenek ve olağanüstü hafızaya sahip bir piyanist olarak kendini gösterdi. Yüksek sınıf statüsüne ilişkin toplumsal beklentilere karşı, besteciliğin çelişkili dürtüleriyle hayatı boyunca mücadele etti ve sonunda müziğini 41 yaşında erken ölümünden sadece bir yıl önce yayınlamaya karar verdi.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 2 citations exist upstream.

Papers that cite the same references — the relational fallback while embeddings are still backfilling.