Türk Kültüründe Silah ve Hegemonik Erkeklik Sembolü Olarak Silahın Kullanımı

Abstract

Tarihte Türkler silahla birlikte yaşamış bir millettir. Silah, Türk kültürünün bilinen eski zamanlarından itibaren var olmanın, hayatta kalmanın vesilesi olarak sembolleşmekte ve kahramanlığın, gücün, iktidarın, hâkimiyetin gerçekleşmesinin temel unsuru olmaktadır. Bu çalışmada Türk kültüründe silahın, erkeklik ve güç ile ilişkisi ele alınmaktadır. Çalışmada öncelikle Türk kültürünün yazılı kaynaklarındaki eski Türk topluluklarında, Türk silah kültürü ve kültürü etkileyen unsurlar tespit edilmiştir. Bu tespitlerle, toplumsal cinsiyetçi yaklaşımlardan hegemonik erkeklik bağlamında, silahın geçmişten günümüze işlevleri üzerine halkbilimsel değerlendirmeler yapılmıştır. Geçmişteki silahın hayatta kalma mücadelesinde üstünlük ve güvenlik işlevlerinin, günümüzde ataerkil toplum düzeniyle yetişmiş insanların erkeklik inşa süreçlerine etkisi ve silahın suç olgusuyla olan ilişkisi istatistiksel veriler ışığında tartışılmıştır. Dünyada yaşanan ihtisaslaşma, endüstrileşme süreçleri ile silah teknolojisinin gelişmesi, silah çeşidinin artması ve silahları kolay ulaşılan unsurlar haline getirmiştir. Silah, “suç” olgusuyla bağlantılı olarak insanları adeta birer suç makinesi haline getirebilmektedir. Erkeklik ve -toplumsal cinsiyet çalışmalarının popüler ifadesiyle- hegemonik erkeklik ile silahlar arasında yakın ilişkinin olduğu çeşitli çalışmalarda ortaya çıkan sonuçlardan biridir. Erkeklik inşasında silahla sağlanan güç, farklı toplumlarda değişkenlik gösterebilir.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 4 citations exist upstream.

Papers that cite the same references — the relational fallback while embeddings are still backfilling.