Hile ile Mücadelede Kırmızı Bayraklar ve Hile Karosunun Rolü: Çalışan Hilesi Açısından Bir Değerlendirme

Abstract

Çalışan hilesi, küresel çapta en sık gerçekleşen hile türüdür. Meşru kaynaklarını eriten yaygın bir suçtur. Ortaya çıkarılması ve cezalandırılması gerekir. Ancak hile doğası gereği gizlice yürütülen bir eylem olduğundan ortaya çıkarılması ve kanıtlanması oldukça zordur. Bu açıdan, hilenin önlenmesi ya da mümkün olan en kısa sürede yakalanması için çalışmak önem arz etmektedir. Hile ile mücadele kapsamında geliştirilen teorilerden “Hile Karosu” modeline göre hilenin gerçekleşmesi için motivasyon, fırsat, rasyonelleştirme ve yetkinlikten oluşan dört unsur bir arada bulunmalıdır. Hilenin önlenmesi yaklaşımına göre de potansiyel hile ihtimalleri nazara alınmalı ve bu unsurlar oluşmadan önce harekete geçilmelidir. Hileyle etkin mücadele, proaktif yöntemlerle hile riskinin minimize edilmesi için çalışılmasıdır. Proaktif yöntemlerden “Kırmızı Bayraklar”, hile riskine işaret eden belirtiler olarak tanımlanmaktadır. Bu belirtilerin sıklığı, hile riskinin yüksekliğine ve hile karosu unsurlarının varlığına işaret etmektedir. Hileye zemin oluşturan hile karosu unsurlarının oluşumunu önlemek için kırmızı bayraklar hileyle mücadelede etkin bir araç olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada, çalışan hilesi ile mücadelede kullanılan proaktif yöntemlerin etkinliğine katkı sağlamak ve kırmızı bayraklar ile hile karosu bileşenlerinin birlikte izlenmesinin öneminin anlaşılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, uluslararası kuruluşların güncel raporlarından derlenen çalışan hilesine özgü kırmızı bayraklar hile karosu çerçevesinde incelenmiştir. Hile belirteçleri (kırmızı bayraklar) ile hile zemininin (hile karosu) birlikte izlenebilmesi adına, çalışan hilesine özgü kırmızı bayraklar ilişkisine göre, hile karosu unsurları ile kategorize edilmiştir.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 4 citations exist upstream.

Papers that cite the same references — the relational fallback while embeddings are still backfilling.