Polityka deinstytucjonalizacji profesjonalnych praktyk pomocowych w perspektywie socjologicznej

Abstract

ORCID: 0000000284198813. 2 Definicja jest definicją autorską o charakterze sprawozdawczym, a więc ma na celu możliwie trafne uchwycenie istoty określonego procesu wdrażanego na polu praktyki społecznej w wyni ku zorganizowanych działań publicznych, wspartych refleksją teoretyczną.Zarazem pełni ona funkcję definicji operacyjnej wyznaczającej ramy programowe prac analitycznobadawczych Uniwersyteckiego Obserwatorium Deinstytucjonalizacji Praktyk Pomocowych UODI.3 Polityka deinstytucjonalizacji działań pomocowych dalej określana jest także jako poli tyka DI. 8 Por.uwagi na ten temat w tym tomie w rozdziale 3 autorstwa Izabeli Grabowskiej (s.53-80) i w rozdziale 6 autorstwa Marioli Bieńko (s.124-144).9 Por.zestawienie możliwych działań środowiskowych w odniesieniu do osób z niepełno sprawnościami wraz z uwagami odnośnie do ich wdrażania w tym tomie w rozdziale 3 autorstwa Izabeli Grabowskiej (s.53-80). 20W stronę środowiskowych usług społecznych nych; asystenci seniorów umożliwiający im funkcjonowanie w środowisku życia mimo słabnących sił życiowych; asystenci zdrowienia towarzyszący osobom w kry zysie psychicznym; asystenci osobiści osób z niepełnosprawnościami; akompania torzy osób bezrobotnych i w kryzysie bezdomności.Asystentury spełniają wszystkie cechy nowego profesjonalizmu praktyk pomocowych, odznaczając się podejściem środowiskowym, personalizowaniem wsparcia, pracą na zasobach klienta, two rze niem relacji partnerskiej specjalista-klient, gotowością specjalisty do współpracy z innymi pomagaczami.Należy jednak zaznaczyć, że status zawodowy asystentów jest obecnie w Polsce relatywnie niski, obserwujemy bowiem tendencję do traktowania asystentów przez tradycyjnych specjalistów jako przedstawicieli nie tyle nowych zawodów pomoco wych, ile nowych zawodów pomocniczych względem aktywności przedstawicieli tradycyjnych profesji pomocowych czy semiprofesji.Kontrowersja ogniskuje się wokół pytania, komu mają towarzyszyć asystenci: osobom wspieranym czy innym specjalistom.Kształtowaniu się paradygmatu "pomocniczości" służy wyznaczanie niższych standardów kompetencji asystentom 22 , a także tworzenie formatów asy stencji dostępnych dla niespecjalistów.Przykładem są wspomniani już asystenci zdrowienia czy asystencja osób z niepełnosprawnościami 23 . Polityka deinstytucjonalizacji profesjonalnych praktyk pomocowych w PolsceNie tylko "Strategia rozwoju usług społecznych" Polska, podobnie jak wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej, zobowią zana jest do wdrażania polityki deinstytucjonalizacji praktyk pomocowych prowa dzonych przez służby społeczne.Zostało to sformułowane expresis verbis w dokumen tach programujących działania w ramach siedmioletniej perspektywy 2021-2027 24 .Na poziomie krajowym planowane działania w tym zakresie zostały przedstawione w przyjętej przez polski rząd w czerwcu 2022 r. "Strategii rozwoju usług społecz nych.Polityka publiczna do roku 2030 (z perspektywą do 2035 r.)".Inne ważne dla wdrażania polityki DI dokumenty to: "Strategia na rzecz osób z niepełnosprawnoś ciami 2021-2030" (2021) oraz dokument programujący "Fundusze Europejskie dla Roz woju Społecznego" (2022) wraz z powiązanymi z nim szesnastoma Programami Regionalnymi, który to "pakiet" był przedmiotem roboczych uzgodnień prowadzonych 22 W Polsce przykładem są niższe wymogi kompetencyjne dla asystentów rodziny względem wymogów stawianych pracownikom socjalnym pracującym w tym samym polu pracy z rodziną.23 Określenie "asystencja osobista" niesie ze sobą konotację obniżenia wymogów kompeten cyjnych pomagającego względem "asystentury".24 Por.analizę unijnej polityki DI w tym tomie w rozdziale 8 autorstwa Agnieszki Vetulani Cęgiel i Krzysztofa Jasiewicza (s.173-189).

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 3 citations exist upstream.

Papers that cite the same references — the relational fallback while embeddings are still backfilling.