Sergileme Mekânlarının Sanal ve Fiziksel Ortam Arasındaki Farkının İncelenmesi: İstanbul Modern Örneği

Abstract

Günümüzde, mekân kavramı teknolojinin gelişmesi ile dijitalleşirken sergileme alanları bu gelişmeden etkilenerek değişime uğramıştır. Bilişim teknolojilerinin sergileme mekânlarında kullanılmasıyla yazılım programları, interaktif alanlar, sanal müzeler, arttırılmış gerçeklik teknolojisi, yapay zekâ vb. uygulamaların kullanımı yoğunlaşmıştır. Bu çalışmada fiziksel ve sanal ortamdaki sergileme mekânlarının kullanıcı üzerindeki etkileri plan, kütle, eser, malzeme, doğal ve yapay aydınlatma vb. faktörler ele alınarak incelenecektir. Çalışmanın hipotezi, ‘Fiziksel mekândaki sergileme mekânlarının mekân ve plan algısı ziyaretçi için daha az okunur bir haldeyken sanal sergileme mekânında daha anlaşılır olabilir.’ Bu çalışmanın amacı ‘Sanal ve fiziksel sergileme mekânlarındaki farklar incelenerek; eski-yeni galeri algısının malzeme, aydınlatma, sergileme algısı karşılaştırılması amaçlanacaktır. Sergileme mekânlarında teknolojinin gelişmesi ile bu ilerlemeden faydalanarak, ziyaretçilerin yeni teknolojik fonksiyonlarla edindikleri deneyim ve bu sistemlerin kullanılma gereksinimlerini ele alınacaktır.’ Çalışmanın kapsamı ‘Sanal ve fiziksel ortamdaki sergileme alanlarının mekân algısı üzerinden incelenirken; sanatçı etkinlikleri, soru sorma, sesli tur, yapay ve doğal aydınlatma farkları, plan ve kütlenin kullanıcı tarafından okunurluğu faktörleri dikkate alınarak araştırılacaktır. Bu kapsamda İstanbul Modern Sanat Müzesi’nin sanal ve fiziksel ortamdaki sergi mekânları incelenecektir.’ Çalışmanın yöntemi ‘Bu çalışma, nitel araştırma yöntemi bağlamında var olan durumu belirlemeye yönelik olduğundan ‘betimsel tarama' olup saha taraması ve gömülü teori yöntem modelindedir. Olasılıksız örnekleme modellerinden Güdümlü (Amaçlı) Örnekleme yöntemi kullanılarak İstanbul Modern Sanat Müzesi incelenecektir.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 4 citations exist upstream.

Papers that cite the same references — the relational fallback while embeddings are still backfilling.