Yaşlanma, Hemşirelik ve Bakımda Var Olandan Yeniye Giden Yol ‘‘Yaratıcı Olmak’’

Abstract

Dünyamız insanların daha uzun süre yaşaması ve yaşlı nüfusun artışı ile hiç olmadığı kadar hızlı bir dönüşüm yaşamaktadır. Hem sayıca artan hem de yaşam süresi uzayan yaşlı nüfusta yaşlanmaya, fiziksel ve ruhsal sağlık sorunları kadar yalnızlık ve hayatın sonuyla başa çıkma çabaları da eşlik etmektedir. Üstelik bu nüfusa yönelik mevcut potansiyelin yani bilişsel yetinin önemli ölçüde azaldığı yönünde genel bir kanı da bulunmaktadır. Oysa pek çoğu için bu dönem deneyim ve tecrübe kazanma ayrıca bir meydan okuma dönemidir. Bu nedenle, sahip olduğu yaşam deneyimlerini uygulama bağlamında kullanamayan yaşlı bireyler için, tecrübelerinden oluşan üretkenliği teşvik eden, arttıran ve aktif yaşlanma konusunda yardımcı olan stratejiler geliştirebilir. Bu amaçla sanatsal aktivitelerden, egzersizlerden ve meditasyon gibi özel hedefli programlardan yararlanılabilir. Böylece yaşlanma sürecinde bireyin bilişsel performansı iyileştirilebilir, depresyon ve sosyal izolasyon semptomları azaltılabilir ve yaşlı bireyin topluluk etkinliklerine katılımında istekliliği arttırılabilir. Diğer yandan başta tıp ve sosyal hizmet olmak üzere hemşirelik gibi doğrudan bakım hizmetleri alanına, yaşlı bireyin bakımı konusunda süreci olumlu yönetmede birtakım fırsatlar sunulabilir. Hemşirelerin çoğu zaman yaşlı bireyin fiziksel semptomları üzerine yoğunlaştığı ve yaşlının üretkenliğini göz ardı ettiği düşünülebilir. Oysa hemşirelik mesleği, bilim ve sanatı bir araya getiren ve yenilikçi yaklaşımı benimseyen bir bakış açısına sahiptir. Bu nedenle hemşireler kendi yaratıcı düşünce ve becerilerini yaşlı bireyler ile bütünleştirerek bakımın kalitesini arttırabilir. Yaşlı bireylerin yaratıcılığını arttıran faaliyetlere ulaşmasında ve yaşlı bireyler için yeni yaşam becerilerinin geliştirilmesinde aracı rol üstlenebilir.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 0 citations exist upstream.

Papers that cite the same references — the relational fallback while embeddings are still backfilling.