Narracje oraz nadzieja podstawowa a wzrost potraumatyczny po przeszczepieniu nerki

Abstract

Przewlekła choroba niewydolności nerek oraz operacja przeszczepu nerki to wydarzenie życiowe wiążące się z wieloma poważnymi konsekwencjami, znacząco wpływające na związaną ze zdrowiem jakość życia, ale również mogące prowadzić do wzrostu potraumatycznego. W artykule prezentujemy badanie 51 pacjentów po przeszczepie nerki. W I etapie badania, 4 tygodnie po przeszczepie, mierzono poziom nadziei podstawowej (BHI-R), nadziei na sukces (KNS), samooceny (SES) i refleksyjności (LMS) oraz przeprowadzano wywiad narracyjny. 10-12 miesięcy później dokonywano pomiaru wzrostu potraumatycznego (SRGS). Wyniki badania wskazują na to, że doświadczeniu przez pacjentów wzrostu potraumatycznego po upływie roku od przeszczepu nerki sprzyja wysoki początkowy poziom nadziei podstawowej. Pozytywną rolę pełni też tendencja do konstruowania reprezentacji poznawczej swoich doświadczeń w formie wewnętrznie spójnej narracji.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 3 citations exist upstream.

Papers that cite the same references — the relational fallback while embeddings are still backfilling.