İki Dillilik: Tanımı ve Türleri Üzerine Kuramsal Tartışmalar

Abstract

Bu çalışmanın amacı, iki dilliliğin tanımlanması ve kimlerin iki dilli olarak kabul edilmesiyle ilgili farklı yaklaşımları incelemek ve bu alanda çalışan araştırmacılara kavramsal bir çerçeve oluşturmaktır. Bu amaç doğrultusunda iki dillikle ilgili alan yazın taraması yapılmış, bu alanda öne çıkan araştırmacıların kitap ve makaleleri taranarak konuyla ilgili görüş farklılıkları saptanmış ve değerlendirilmiştir. İki dillilik yaş, edinim biçimi, edinim koşulları, ana dile maruz kalıp kalmama durumu, her iki dildeki yetkinlik düzeyi gibi pek çok değişkene bağlı olarak tanımlanabilen bir kavram olduğu için, bu kavramın tanımlanması hakkında farklı görüşler bulunmaktadır. “İki dillilik” terimi, yaygın olarak iki farklı dili kullanma becerisi kazanmış bireyleri belirtmek için kullanılmakla birlikte, oldukça karmaşık, sosyal, psikolojik ve dilbilimsel bir olgudur. Kimi dilbilimciler bireyin iki dilli olabilmesi için her iki dilde de eşit yetkinliğe sahip olması gerektiğini ileri sürerken, kimi araştırmacılar bu görüşe karşı çıkmakta ve bireyin iki dilli olabilmesi için iki dili de kusursuz şekilde konuşmasının gerekli olmadığını ileri sürmektedirler. Bireyin iki dilli sayılabilmesi için ikinci dili kritik dönemden önce edinmesi gerekliliğini belirten araştırmacıların yanında, ikinci dili yetişkinken öğrenen bireyleri de iki dilli olarak kabul eden araştırmacılar bulunmaktadır. Kimi araştırmacılara göre ise iki dillilik, iki tek dilli konuşurun toplamı değildir; kültürel kimlikle de yakından ilgilidir. İki dillilik, iki dili de birbirinin yerine dönüşümlü ve birbirinin alternatifi olarak kullanabilme yetisidir.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 15 citations exist upstream.

Papers that cite the same references — the relational fallback while embeddings are still backfilling.