Kişilik Özellikleri Ve İş Performansı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Kişilik ve iş performansı arasındaki ilişkileri inceleyen araştırmalar, dünyada endüstri ve örgüt psikolojisi alanında oldukça sıklıkla çalışılmıştır. Ülkemizde ise bu alanda yapılan araştırmaların sınırlı olduğu görülerek, beş faktör kişilik modelinin iş performansını ne oranda yordadığı finans sektöründeki bir firmada 177 kişilik bir çalışma grubunun katılımıyla araştırılmıştır. Bu çalışmanın amacı, kişilik özellikleri ile iş performansı arasındaki ilişkileri inceleyerek güncel araştırmalara katkıda bulunmaktır. Araştırmada, çalışanların (N=177) kişilik özelliklerini ölçmek amacıyla “NEO Beş Faktör Kişilik Envanteri” kullanılmıştır (Costa ve McCrae, 1985). Ayrıca, çalışanların iş performansını ölçmek amacıyla Yelboğa (2003) tarafından geliştirilen ve psikometrik özellikleri incelenen “Performans Değerlendirme Ölçeği” kullanılmıştır. Çalışmada kullanılan değişkenlerle ilişkilerin değerlendirilmesi amacıyla Pearson korelasyon katsayısı ve iş performansının kişilik özelliklerden (Duygusal dengesizlik, dışadönüklük, açıklık, geçimlilik ve sorumluluk) hangilerini yordadığını belirlemek için, çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Ayrıca bu değişkenlere ilaveten cinsiyet, yaş, kıdem ve eğitim düzeyi değişkenleri de regresyon analizine dahil edilmiş, standardize edilmiş regresyon katsayısına göre, yordayıcı değişkenlerin iş performansı üzerindeki göreli önem sırası ortaya konmaya çalışılmıştır. Yapılan çoklu regresyon analizi sonucunda cinsiyet, yaş, kıdem, eğitim düzeyi ve kişilik özellikleri değişkenlerinin, çalışanın iş performansındaki toplam varyansın %16,3’ünü açıkladığı ortaya konmuştur. (p

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 82 citations exist upstream.

Papers that cite the same references — the relational fallback while embeddings are still backfilling.