Müze Eğitiminde Yeni Teknolojilerin Kullanımı ve Kazanımlar

Abstract

İnsanoğlu var olduğu günden beri sürekli olarak çevresi ile etkileşime girmiş ve meydana getirdiği bu değişimden etkilenmiştir. Yapmış olduğu devrimler ve üretmiş olduğu teknolojiler dünyayı şekillendirirken siyasetten ekonomiye, sosyal hayattan eğitime kadar tüm dinamikler üzerinde önemli etkilerde bulunmuştur. Öyle ki bugün içerisinde bulunulan teknolojik devrim insanların dünyayı algılayış biçimleri, birbirleriyle ve çevreleriyle kurdukları etkileşim, öğrenme şekilleri gibi pek çok faktörü dönüştürmektedir. Bu duruma 2020 yılında küresel ölçekte etkili olan Covid-19 pandemisi de eklendiğinde teknoloji kullanımı kaçınılmaz bir unsur haline gelmiş ve her alana yayılan bir dijitalleşme dalgası ortaya çıkmıştır. Yaşanan bu gelişmelerin yanı sıra 1960’lı yıllar ile birlikte yaygınlaşmaya başlayan çağdaş müzecilik anlayışı, sosyal bir kurum olan müzelerin teknoloji ile olan ilişkilerini tekrar gözden geçirmelerini gerekli kılmıştır. Yeni neslin ilgi ve ihtiyaçları da düşünüldüğünde kültürel mirası aktarma misyonu taşıyan müzeler ve teknoloji arasındaki etkileşimin önemi daha da artmıştır. Bu kapsamda müzeler artırılmış gerçeklik, sanal gerçeklik ve metaverse gibi yeni teknolojilerden giderek daha fazla yararlanmaya, daha erişilebilir mekanlar olmaya ve eğitim işlevini bu teknolojiler yardımıyla daha etkin ve etkili bir biçimde sunmaya başlamıştır. Bu nedenle müzeler zengin öğrenme mekanları olarak giderek daha fazla ön plana çıkmaya başlamıştır. Bu araştırma kapsamında müzelerin eğitim etkinliklerinde artırılmış gerçeklik, sanal gerçeklik ve metaverse teknolojilerinden ne şekilde yararlanıldığı, bu teknolojilerin sunmuş olduğu avantajlar üzerinden irdelenmiştir. Araştırmada bu teknolojileri eğitim amacıyla kullanan yurtiçi ve yurtdışı müzelerinden öne çıkan örneklere yer verilmiştir.

Cite this work

No public copy is stored for this record, so only the metadata is cited.

Stored only when both papers are in the corpus — 5 citations exist upstream.

Papers that cite the same references — the relational fallback while embeddings are still backfilling.